|
CURIA
GENERALIZIA
CONGREGAZIONE DEI SACERDOTI
DEL
SACRO CUORE DI GESÙ
Prot. N. 247/2006
Dotyczy:
Życzenia świąteczne
„Albowiem Dziecię nam się narodziło,
Syn został nam dany” (Iz 9,5)
Najdrożsi!
Jeszcze raz jest nam dane
słuchać w liturgii okresu Bożego Narodzenia tę wielką nowinę zawartą w
słowach proroka Izajasza.
Nowinę, która napełnia
nas radością, gdyż mówi o darze nam ofiarowanym, darze życia, który
został nam zesłany. Został on nam dany „abyśmy mieli życie i mieli w
obfitości” (J 10,10), ale Izajasz przemawia również naszym językiem,
który staje się zrozumiały, który przyjmuje naszą słabość, wątpliwości,
nadzieje, który przyjmuje nasze „ciało”. „Ciało” dziecięcia, które mówi
nam o bezbronnym życiu, które nie jest jakimś zagrożeniem, ale jest
pokornym i pełnym pokoju..
Taka jest droga wybrana przez
Boga, aby przemawiać do nas, aby pojednać ze sobą świat. To Dziecię
narodzone dla nas jest głoszeniem i głosicielem, Ewangelią i
misjonarzem.
Jak nie znaleźć w tym głoszeniu
odpowiedzi na pytania i głębokie niepokoje ludzkości? Odpowiedzi na
pytania niekiedy pełne zatroskania o pokój, o godniejsze życie, o
zaspokojenie najpilniejszych potrzeb, o poszanowanie i miłość tylu braci
i sióstr? Na pytania o sens i nadzieje tylu młodych ludzi?
Pełni podziwu otwórzmy serce na tę
tajemnicę, zróbmy dla niej miejsce, aby przyjmując ją mogło wzrastać w
nas życie, pokój, sam Bóg.
W tym roku w Zgromadzeniu
przeżyliśmy
Konferencję generalną
poprzez którą pragnęliśmy podkreślić pilność szerzenia głoszenia, o
którym mówi Izajasz: „Słowo stało się ciałem”, Ewangelią zwaną Jezusem.
Jest to głoszenie, które „zakłada
w tym, kto głosi intymną relację ze Słowem Bożym, którym jest sama osoba
Jezusa”, jest to „głoszenie trzeźwego stylu życia i dzielenia się”,
„przeżywania braterskiej komunii jako misji”, „uczestniczenia w
cierpieniach świata, zwłaszcza w cierpieniach najuboższych”, „życia na
wygnaniu, aby nieść autentyczną wolność” (por. numery 3-4. Orientacje
VII Konferencji Generalnej).
Od samego początku Zgromadzenia,
o. Dehon, a po nim tylu z nas, uczyniło z głoszenia Ewangelii centrum
swego życia.
Serdeczne dzięki
wszystkim współbraciom, którzy dzisiaj kontynuują to dzieło i z
entuzjazmem głoszą Dobrą Nowinę Jezusa, który poprzez swoje wcielenie
przyszedł do nas z otwartym i solidarnym sercem.
Dzięki wszystkim tym, którzy w
słabości choroby, w cierpieniu płynącej z niepewności czy z samotności,
w niepewnych warunkach czy ograniczoności środków, w dalszym ciągu
starają się być głosicielem „Dziecięcia zrodzonego dla nas”, które jest
Przedziwnym Doradcą, Bogiem Mocnym, Odwiecznym Ojcem, Księciem Pokoju”
(Iz 9,5).
Zbliżając się do końca tego roku
pragniemy podziękować również tym, którzy są zaangażowani w inicjatywy
zorganizowane na szczeblu Zgromadzenia czy w międzyprowincjalne
projekty. Oprócz wspomnianej już Konferencji generalnej, pragniemy
przypomnieć również kurs wychowawców, w którym brało udział 20 młodych
współbraci z 15 różnych krajów krocząc po drodze osobistego wzrostu,
poznania naszej duchowości, aby pomóc ze swej strony innym w
naśladowaniu Chrystusa. Serdeczne dzięki również tym, którzy są
zaangażowania w nowe inicjatywy misyjne i w międzynarodowe domy
formacyjne. Są znakiem, że wzięliśmy na serio pilność głoszenia,
świadczenia, że to „Dzieciątko, które zostało nam dane” sprawi, że
wzrośniemy jako rodzina przekraczając granice naszych narodowości i
kultur.
Otwiera się nowy rok, pragniemy
kontynuować podjętą drogę, pełni ufności, że Chrystus będzie nam
towarzyszył i przez Swoją obecność użyźni nasze kroki, nasze inicjatywy
i doprowadzi do zrealizowania dzieł dobra przez Niego rozpoczętych i
upragnionych.
Wszystkim jedno
życzenie: słowa takie
jak życie, radość, zdumienie, delikatność, wielkoduszność, entuzjazm,
braterstwo, niech staną się dla każdego życiowym doświadczeniem, które
odnowi kroczenie w naśladowaniu „Dziecięcia, które narodziło się dla
nas”, Jezusa naszego Zbawiciela.
WESOŁYCH ŚWIĄT !
ks. José Ornelas Carvalho
przełożony generalny
i jego Rada
|
