|
CURIA
GENERALIZIA
CONGREGAZIONE DEI SACERDOTI
DEL
SACRO CUORE DI GESÙ
Prot. N. 182/2004
Do
członków
Zgromadzenia Księży Najświętszego Serca Jezusowego
„Znakiem odwiecznym,
ale dzisiaj
szczególnie wymownym, znakiem
prawdy i
chrześcijańskiej miłości
jest
pamięć o męczennikach.
Niech nie będzie
zapomniane ich
świadectwo” (Jan Paweł II, Inc.
Misterium, 13)
Drodzy Współbracia!
Dwa szczególne wydarzenia prowadzą nas do
pamięci o tych spośród nas, którzy w przeszłości świadczyli o Jezusie
Chrystusie w przykładny sposób: zatwierdzenie procesu beatyfikacji
naszego Założyciela i 40. rocznica męczeństwa naszych misjonarzy w
Kongo. 28 zakonników w 1964 roku, podczas rewolucji simba, oddało swe
życia dla miłości ewangelizacji. Śmierć ich nastąpiła w listopadzie: od
3 do 27. W dniu 26 został zamordowany biskup diecezji Wamba, Józef
Albert Wittebols SCJ, wraz z 6 innymi misjonarzami.
„Kościół zawsze wierzył, że apostołowie i
męczennicy Chrystusowi, którzy przelawszy swoją krew dali najwyższe
świadectwo wiary i miłości są ściślej złączeni z nami w Chrystusie, i
okazywał im cześć szczególną...” (LG 50). Z tym samym uczuciem pragniemy
czcić naszych sercańskich braci, którzy oddali życie w służbie sprawy
Ewangelii i jesteśmy za nich wdzięczni Bogu.
Już w roku 2000, 18 grudnia, Przełożony
generalny, O. Virginio Bressanelli, ogłaszając Zgromadzeniu
zatwierdzenie Dekretu o męczeństwie Błogosławionego Juana Maria de la
Cruz, opublikował listę innych męczenników i wzywał nas do
„historycznego przypomnienia tych znaczących postaci sióstr i braci,
którzy mogą być wzorami i bodźcem dla intensywniejszego życia powołaniem
i misją, jaką mamy w Kościele i w dzisiejszym świecie”. W tym samym
roku Ks. Bernd Bothe, z Prowincji GE, opublikował dziełko o pięciu
sercańskich męczennik, którzy ponieśli śmierć podczas drugiej wojny
światowej (jeden Niemiec, dwóch Luksemburczyków, jeden Belg i jeden
Włoch), i nawiązywał również do 11 Holendrów zamordowanych w obozach
koncentracyjnych w Indonezji i w Kongo, oraz przedstawiał krótką
biografię błogosławionej Anuarite Nangapeta, kongijskiej zakonnicy ze
Zgromadzenie Świętej Rodziny, uczennicy sercańskich biskupów Kamila
Verfaille i Wittebolsa.
Oprócz nich, trzeba wspomnieć trzech
francuskich misjonarzy, którzy ponieśli śmierć w Kamerunie w 1959 roku i
jednego misjonarza holenderskiego, z Prowincji BS, który poświęcił się
pracy wśród rybaków w Południowo-Wschodniej Brazylii, a poniósł śmierć w
1975 roku.
Wszyscy oni „obmyli swoje szaty krwi
Baranka” (Ap 7,14) i zrealizowali ideał Założyciela, który pragnął być
misjonarzem i męczennikiem. Przez przedwczesną śmierć stali się
podobnymi Temu, który ich umiłował i dał za nas swoje życie (por. Ga
2,20). Ich śmierć jest konsekwencją wewnętrznego wyboru życia i
przeżycia go z wytrwaniem aż do końca. Oni dają nam natchnienie i
umacniają nasze powołanie i misję. Przypominają nam, że męczeństwo może
być najwyższą możliwością dania świadectwa dla każdego z nas w
perspektywie naszego życia, jako konsekwencja codziennej wierności
Ewangelii, wierności przyjętej, aby wyznawać naśladownictwo charyzmatu
naznaczonego wynagradzającą ofiarą Chrystusa.
Podczas XXI Kapituły Generalnej, z
inicjatywy Prowincji Niemieckiej, zostało zatwierdzone Zalecenie nr 8:
„Kapituła Generalna poleca
Zarządowi Generalnemu, aby przyczynił się do poznania, szerzenia i
oddania czci sercańskim męczennikom i znaczącym postaciom naszej
historii...”.
Zarząd Generalny podejmuje to zalecenie w
głębokim poczuciu wdzięczności Bogu za wszystkich misjonarzy i
zakonników Sercańskich, którzy byli i są wierni charyzmatowi oraz
zachęca wszystkich do oddawania w szczególny sposób czci naszym
misjonarzom. Stąd podczas sesji w dniu 11 maja, Rad Generalna
ustanowiła
SERCAŃSKI DZIEŃ PAMIĘCI, który
przejdzie do tradycji jako
doroczny obchód w dniu 26 listopada,
dnia śmierci biskupa Wittebolsa SCJ.
Śmierć Biskupa Wittebolsa, wraz z częścią
swych kapłanów, mówi nam o świadectwie w Kościele i z Kościołem, o
Kościele męczeńskim i misyjnym. Stąd każdy misjonarz, który opuszcza
swoją ojczyznę i swoją kulturę, by podzielać swe życia z ludem innej
kultury, służąc mu przez głoszenie Ewangelii, wierzy wraz z Kościołem,
że poznanie i pójście za Jezusem Chrystusem, jest wielkim dobrem dla
danej osoby, dla danego ludu i kultury. Dobro to zasługuje na ofiarę
życia. Ich śmierć streszcza misję, jaką Zgromadzenie zrealizowało w
Kongo dzięki licznym swoim synom, czyniąc zasiew „nasion Słowa”
(AG), na ziemi, do której Kościół jeszcze nie dotarł, zasiew nasion z
których powstały wielkie drzewa jak Archidiecezja Kisangani, diecezja
Wamba i inne. Ich śmierć jest również momentem wielkiej misji, którą
Zgromadzenie rozwija w Kościele w wielu krajach poprzez różnorakie formy
apostolstwa.
Wspomniana wyżej data została odpowiednio
przygotowana i obchodzona we wszystkich wspólnotach, zwłaszcza we
wspólnotach formacyjnych, jak i wśród świeckich, którzy współpracują z
nami w naszej działalności duszpasterskiej, wychowawczej i misyjnej.
Obchód tego dnia niech się stanie okazją do poznania i przypomnienia
tych osób, które zaznaczyły się w historii Prowincji, Regionu, Dystryktu
i Zgromadzenia, czy w historii określonego dzieła czy też w sektorze
naszej misji.
Licząc na wstawiennictwo o. Dehona,
Błogosławionego Jana Marii od Krzyża i wszystkich tych, którzy nas
poprzedzili na drodze do Ojca,
Z braterskim pozdrowienie w Sercu Chrystusa
O. José Ornelas Carvalho SCJ
Przełożony Generalny
ze swoją Radą
|
